ORTOPEDIA

Szpital Specjalistyczny Barska oferuje szeroki zakres możliwości operacyjnego leczenia ortopedycznego.

Artroskopia (wziernikowanie stawów)
Badanie polega na wprowadzeniu do wnętrza stawu specjalnej rury metalowej z układem optycznym, czyli tzw. artroskopu i bezpośrednim oglądaniu (wziernikowaniu) struktur wewnątrz stawowych. Pole widzenia w artroskopie jest oświetlone za pomocą włókien szklanych (tzw. zimnego oświetlenia). Chirurgia artroskopowa oznacza leczenie mało inwazyjne (‘przez dziurkę od klucza’), bez konieczności otwierania stawów.
Artroskopię można podzielić na: diagnostyczną, kiedy określa się rodzaj patologii wewnątrz stawu oraz operacyjną, kiedy po sprecyzowaniu rozpoznania wprowadza się przez skórę do stawu specjalne narzędzia chirurgiczne i pod kontrola obrazu widzianego w artroskopie wykonuje się niektóre zabiegi terapeutyczne. Często artroskopia diagnostyczna jest wstępnym etapem artroskopii operacyjnej.
Czemu służy badanie?
Badanie artroskopowe, dzięki możliwości oceny struktur stawowych „od środka”, pozwala sprecyzować rozpoznanie i ustalić właściwe postępowanie lecznicze. Ponadto, artroskopia umożliwia jednocześnie przeprowadzenie wewnątrzstawowo operacji naprawczych, np. usunięcie uszkodzonej części łąkotki czy wycięcie przerośniętej błony maziowej, co pozwala często uniknąć operacyjnego otwierania stawu i skrócić po zabiegu okres powrotu do pełnej sprawności fizycznej. Najbardziej rozwinięta i najpopularniejsza jest artroskopia stawu kolanowego i stawu łopatkowo – ramiennego. Coraz częściej wykonuje się artroskopie stawów: skokowego górnego, łokciowego, biodrowego oraz mikroartroskopię stawów nadgarstka i ręki.
Wskazania do wykonania badania:
  • urazy stawów
  • niestabilności ruchów w stawach
  • złamania śródstawowe
  • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)
  • zmiany zwyrodnieniowe
  • obecność ciał obcych lub wolnych w stawie
Opis badania
Badanie przeprowadza się na sali operacyjnej. Pacjent układany jest w pozycji leżącej, dogodnej dla wziernikowania stawu, np. przy wziernikowaniu stawu kolanowego kończyna jest nieco uniesiona i zgięta w stawie. Powierzchnia skóry wokół badanego stawu jest obkładana serwetami chirurgicznymi, natomiast skóra w miejscu przeprowadzania badania przemywana jest środkiem dezynfekującym (np. jodyną). Jeśli to możliwe, powyżej badanego stawu zakładana jest opaska uciskowa – tzw. opaska Esmarcha, celem wywołania niedokrwienia i zmniejszenia ewentualnego krwawienia podczas wziernikowania stawu. Aby wprowadzić artroskop do stawu wykonuje się niewielkie nacięcia skóry i tkanek podskórnych w ściśle określonych miejscach. Dla każdego stawu są wyznaczone punkty anatomiczne poprzez które można bezpiecznie wprowadzić układ optyczny oraz narzędzia artroskopowe. Do badanego stawu wprowadza się również odpowiedni wężyk lub wężyki, którymi podawany jest w trakcie badania roztwór wodny (0,9% roztwór chlorku sodu).
Zależnie od potrzeb roztwór wodny jest wypuszczany przez odpowiedni kanał z zaworem w artroskopie. Wypełnienie stawu roztworem wodnym ułatwia obejrzenie jego „wnętrza” przez układ optyczny artroskopu. Obecnie używa się specjalnych torów wizyjnych, pozwalających przenosić obraz artroskopowy na monitor telewizyjny oraz rejestrować przebieg badania na taśmie video lub płycie CD. Podczas badania dokonuje się oceny struktur stawowych, tj. chrząstki stawowej, błony maziowej, więzadeł, ścięgien mięśni przechodzących przez staw, łąkotek i innych struktur charakterystycznych dla badanego stawu. Po obejrzeniu „wnętrza” stawu, badający może wykonać zabiegi naprawcze wewnątrz stawu. W tym celu posługuje się specjalnymi narzędziami wprowadzonymi do stawu niezależnie od artroskopu.
W naszym szpitalu istnieje możliwość leczenia operacyjnego następujących chorób:
  • Ganglion (galaretowata torbiel pochewki ścięgna) – Ganglion to nienowotworowy guzek usytuowany pod skórą. Występuje zazwyczaj w gromadzie, tworząc galaretowatą substancję w tkance włóknistej. W dotyku może być twardy bądź zupełnie miękki. Najczęściej wielkości fasolki, ale w stanie zapalnym bywa wielkości orzecha włoskiego.
    Ganglion z reguły umiejscawia się w okolicy nadgarstka przy pochewkach ścięgnistych lub torebkach stawowych, na przedramieniu, rzadziej na grzbiecie stopy (staw skokowy). Do jego rozpoznania zwykle wystarcza zdjęcie rentgenowskie lub ultrasonograficzne. Aby wykluczyć nowotwór złośliwy, wykonuje się punkcję aspiracyjną, a pobrany płyn wysyła się do badania. To najskuteczniejsza metoda, ale nawet po takim zabiegu istnieje możliwość ponownego powstania torbieli. Zabieg operacyjny przebiega zwykle bez powikłań, lecz gdy w obrębie ganglionu biegnie drobne naczynie istnieje ryzyko jego uszkodzenia.
  • Haluxy
Oferujemy ponadto leczenie operacyjnego następujących zespołów chorobowych:
  • przykurcz Dupuytrena
  • zespół ciesni kanału nadgarstka
  • torbiele i wyrośla kostne
  • palec strzelający

Lekarze operujący:

lek. med. Stanisław Jurkowski

specjalista ortopedii i traumatologii

lek. med. Adam Konopko

specjalista ortopedii i traumatologii n. ruchu

lek. med. Andrzej Kwiatkowski

specjalista ortopedii i traumatologii

dr n.med. Waldemar Weiss

specjalista chirurgii urazowo-ortopedycznej

CENNIK ZABIEGÓW